Debaty sejmoweXVIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie dotacji z budżetu państwa na prywatne domy pomocy społecznej

   Odpowiadając na interpelację pana posła Siergieja Plewy z dnia 26 maja br., przekazaną mi do rozpatrzenia za pośrednictwem Sekretariatu Prezesa Rady Ministrów, w sprawie ewentualnej pomocy ze środków budżetowych dla funkcjonujących w oparciu o zasady rynkowe prywatnych domów dla osób niepełnosprawnych uprzejmie informuję, iż aktualnie nie znajduję możliwości pomocy finansowej tego typu placówkom.    Zgodnie z aktualnym stanem prawnym wspieraniem - w tym także finansowym w miarę posiadanych środków - podmiotów realizujących zadania pomocy społecznej, w tym także związanych z zapewnianiem osobom niepełnosprawnym całodobowej opieki, mogą się zajmować wojewodowie (art. 12 pkt 10 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej - DzU z 1993 r. nr 13, poz. 60 z późn. zm.). Z informacji jakimi w sprawie dysponuję wynika, iż Dom w Białymstoku nie zwracał się do wojewody białostockiego z wnioskiem o środki budżetowe, natomiast Dom w Łapach wnioskował o takie środki, jednak z powodu bardzo niskiego standardu warunków bytowych, a także jakości i zakresu usług świadczonych osobom przebywającym w tym domu pomocy takiej nie uzyskał. Dyrektor Wojewódzkiego Zespołu Pomocy Społecznej w Białymstoku pani Alicja Kauc przekazała następującą opinię o Domu w Łapach: ˝W Domu w Łapach jest karygodny poziom świadczonych usług, dlatego wielu mieszkańców pragnie jak najszybciej przenieść się do domów państwowych. Niektórzy mieszkańcy tego Domu to osoby nie opuszczające łóżek, których rodziny jak najtańszym kosztem chciały zapewnić im jakąkolwiek opiekę. Dom w Łapach jako placówka prowadzona na zasadach rynkowych okresowo podwyższa opłaty, a osoby, które tych opłat nie wnoszą są usuwane˝. Zdaniem wojewódzkich organizatorów pomocy społecznej w Białymstoku wspieranie takiej placówki nie powinno mieć miejsca.    Nawiązując do informacji pana posła S. Plewy, podanej w interpelacji z dnia 26 maja 1998 r. w sprawie sytuacji prywatnych domów pomocy społecznej, o różnicy w kosztach utrzymania jednej osoby w prywatnych domach pomocy społecznej, która kształtuje się na poziomie 600-650 zł, a kosztach w domach państwowych, które wynoszą około 1300 zł, pragnę wyjaśnić, iż jej źródłem jest konieczność respektowania przez domy pomocy społecznej prowadzone przez wojewodów określonych standardów warunków bytowych oraz poziomu i zakresu usług, co wynika z art. 20 ustawy o pomocy społecznej, który między innymi stwierdza, że dom pomocy społecznej zapewnia całodobową opiekę oraz zaspokaja niezbędne potrzeby bytowe, zdrowotne, edukacyjne, społeczne i religijne na poziomie obowiązujących standardu określonego rozporządzeniem ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 23 kwietnia 1997 r. w sprawie domów pomocy społecznej (DzU nr 44, poz. 277). Domy prowadzone i finansowane przez wojewodę, które nie osiągają obowiązującego standardu, są obowiązane do opracowania i realizacji programu naprawczego. Trzeba w tym miejscu zauważyć, iż jednym z problemów, które w ramach programów naprawczych są rozwiązywane, jest nadmierne zagęszczenie w niemałej liczbie domów, co podnosi także Naczelna Izba Kontroli w swoich dokumentach pokontrolnych.    Zapewnianie wielospecjalistycznego wsparcia osobom niepełnosprawnym przebywającym w domach pomocy społecznej musi być świadczeniem kosztowniejszym niż to, co oferują niektóre prywatne domy: dach nad głową, posiłki i podstawowa obsługa.    Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w resorcie pracy i polityki socjalnej rozpoczęto prace zmierzające do opracowania nowej koncepcji organizacji i funkcjonowania domów pomocy społecznej finansowanych ze środków publicznych. Zakłada się, iż przyszłe rozwiązania w większym niż dotychczas stopniu oparte będą o mechanizmy rynkowe, które z jednej strony zapewnią efektywniejsze wykorzystanie zasobów przeznaczanych na funkcjonowanie domów pomocy społecznej, a z drugiej strony zagwarantują wymagany poziom warunków bytowych i usług, jakie muszą być świadczone przez domy pomocy społecznej. Temu celowi służyć będzie ponadto umocnienie funkcji kontrolnych realizowanych głównie przez zespoły do spraw inspekcji, których celem jest kontrola wdrażania obowiązującego standardu usług oraz ocena stopnia realizacji programów naprawczych.    Sekretarz stanu    Janusz Gałęziak    Warszawa, dnia 17 czerwca 1998 r.