Debaty sejmoweXVIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie skuteczności kontroli weterynaryjnej importowanych produktów żywnościowych pochodzenia zwierzęcego

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację posła na Sejm pana Janusza Dobrosza w sprawie skuteczności polskiej kontroli weterynaryjnej importowanych produktów żywnościowych pochodzenia zwierzęcego, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów oraz ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej, uprzejmie informuję:    Podstawę prawną weterynaryjnej kontroli granicznej stanowią przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (DzU nr 60, poz. 639 i z 1998 r. nr 106, poz. 668) i przepisy wydane na jej podstawie. Kontrola ta wykonywana jest przez granicznych lekarzy weterynarii, obecnie na 32 przejściach granicznych, zgodnie z rozporządzeniem ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej z dnia 10 grudnia 1997 r. w sprawie określenia przejść granicznych, na których jest dokonywana weterynaryjna kontrola graniczna (DzU nr 150, poz, 996 wraz z rozporządzeniem zmieniającym w tej sprawie z dnia 18 maja 1999 r.).    Z mocy art. 14 i 18 cytowanej wyżej ustawy, kontrolą weterynaryjną, w imporcie, tranzycie, a także eksporcie, objęte są następujące towary: zwierzęta, mięso, środki spożywcze pochodzenia zwierzęcego, materiał biologiczny, niejadalne surowce zwierzęce, pasze i surowce paszowe, których szczegółowy wykaz określony jest w obwieszczeniu ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej z dnia 25 lutego 1998 r. w sprawie wykazu towarów podlegających weterynaryjnej kontroli granicznej (Dz. Urz. MRiGŻ nr 2, poz. 4). Obecnie trwają prace nad nowelizacją tego obwieszczenia, mającą na celu bardziej precyzyjne dostosowanie tego wykazu towarów do oznaczeń kodowych określonych w obowiązującej taryfie celnej.    W celu zapewnienia polskiemu konsumentowi bezpieczeństwa ze strony zagrożeń dla jego zdrowia, jakie mogą nieść z sobą importowane artykuły żywnościowe o nieodpowiedniej jakości zdrowotnej, a także ze względu na możliwość przeniesienia tą drogą chorób zakaźnych zwierząt, główny lekarz weterynarii prowadzi rejestr państw i zakładów, z których dozwolony jest przywóz do Polski towarów objętych kontrolą Inspekcji Weterynaryjnej jedynie za okazaniem przy wwozie odpowiedniego świadectwa zdrowia i pochodzenia towaru, wystawionego przez zagranicznego urzędowego lekarza weterynarii. Świadectwa te, ogólnie rzecz biorąc, stwierdzają, że produkty pochodzenia zwierzęcego spełniają określone wymagania importera i są bezpieczne dla ludzi i zwierząt, a gwarantem jest zawsze odpowiednio uprawniony państwowy lekarz weterynarii działający w imieniu rządowej administracji kraju eksportera. Jest to procedura stosowana od kilku dziesięcioleci przez wszystkie państwa, których rządy są sygnatariuszami Międzynarodowego Urzędu Epizootii z siedzibą w Paryżu i stosują konwencję o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych.    Rejestry państw uprawnionych do eksportu na teren Polski publikowane są w formie obwieszczenia głównego lekarza weterynarii po uprzedniej analizie stanu sanitarnego i epizootycznego, a także funkcjonowania państwowego nadzoru weterynaryjnego w każdym kraju. Podstawą wpisu danego państwa do rejestru jest wynik tak przeprowadzonego rozeznania, pozwalający na domniemanie, że państwowy nadzór weterynaryjny jest wiarygodny, a wystawiane przez jego przedstawicieli świadectwa zdrowia rzetelnie poświadczają stan sanitarny zakładu produkującego żywność, jakość zdrowotną produktu a także to, że surowce użyte do produkcji pochodzą od zwierząt zdrowych.    Import do Polski produktów z państw, które nie są wpisane od rejestru, możliwy jest po uzyskaniu zezwolenia głównego lekarza weterynarii, zawierającego ściśle określone warunki weterynaryjne.    Do kontroli weterynaryjnej na granicy kierowane są przez służby celne transporty zawierające towary podlegające takiej kontroli, a jedynie pozytywny wynik kontroli dokonanej przez granicznego lekarza weterynarii jest warunkiem dokonania odprawy celnej. Zgodność świadectw zdrowia, w które zaopatrywane są przesyłki, ze stanem faktycznym jest przedmiotem weterynaryjnej kontroli granicznej, a następnie dodatkowo weryfikowana w wyznaczonym wcześniej przez powiatowego lekarza weterynarii miejscu składowania towaru, za pomocą badań laboratoryjnych. W zależności od wyniku tych badań powiatowy lekarz weterynarii w formie decyzji administracyjnej dopuszcza towar do obrotu w kraju albo może nakazać wywóz towaru za granicę lub nakazać zniszczenie towaru.    Przedstawiając w tak szczegółowy sposób procedurę kontroli weterynaryjnej importowanych produktów pochodzenia zwierzęcego, zarówno na przejściu granicznym, jak również w wyznaczonym miejscu jego składowania przed dopuszczeniem do obrotu, śmiem twierdzić, że kontrola ta, realizowana przy dobrej współpracy z organami celnymi, jest mocnym gwarantem bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego. Znając tę procedurę, importerzy w ramach indywidualnych kontraktów handlowych mogą dochodzić od eksporterów roszczeń odszkodowawczych w przypadkach orzeczenia przez organy weterynarii niewłaściwej jakości zdrowotnej sprowadzonego towaru.    Proszę pana marszałka o przyjęcie powyższej odpowiedzi na interpelację pana posła Janusza Dobrosza.    Z wyrazami szacunku    Główny lekarz weterynarii    Andrzej Komorowski    Warszawa, dnia 2 lipca 1999 r.