Debaty sejmoweXVIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie działalności inspektorów kontroli sanitarnej

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Czesława Pogody, nadesłaną przy piśmie z dnia 20 grudnia 2000 r., znak: SPS-0202-5364/00, w sprawie działalności inspektorów kontroli sanitarnej, uprzejmie informuję.    Art. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (DzU nr 106, poz. 679, z późn. zm.) wymienia grupy osób podlegające ograniczeniom wskazanym w niniejszej ustawie. Do inspektorów sanitarnych odnosić mógłby się pkt 1c art. 2, gdyby nie fakt, że zgodnie z ustawą o Inspekcji Sanitarnej, zmienioną w związku z reformą administracji publicznej, nie są oni od 1 stycznia 1999 r. organami rządowej administracji specjalnej. Powiatowy inspektor sanitarny wchodzi w skład powiatowej administracji zespolonej, natomiast wojewódzki inspektor sanitarny został pozbawiony funkcji organu (organem jest wojewoda). Wojewódzki inspektor sanitarny nie jest również pracownikiem urzędu wojewódzkiego.    Ograniczenie w ww. ustawie dotyczy również osób pełniących funkcje publiczne (zgodnie z pkt. 11 art. 2 ww. ustawy), jednak pod warunkiem, że tak stanowią przepisy szczególne. Takich regulacji nie ma w ustawie o Inspekcji Sanitarnej, tym samym przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne nie mają zastosowania do inspektorów sanitarnych.    Ponadto, zgodnie z przepisami ustawy o Inspekcji Sanitarnej, stacje sanitarno-epidemiologiczne są zakładami opieki zdrowotnej, a pracownicy stacji są pracownikami publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Stąd też uprawnienia dla pracowników stacji wynikają z ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (DzU nr 91, poz. 408, z późn. zm.) oraz innych aktów prawnych, np. Kodeksu pracy. Nie podlegają oni również przepisom ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (DzU z 1999 r., nr 49, poz. 483, z późn. zm.).    Ponadto zgodnie z zasadą wolności gospodarczej, sformułowaną w art. 20 i 22 Konstytucji RP, jako jedną z norm określających ustrój gospodarczy państwa, ograniczenie działalności gospodarczej może nastąpić tylko na podstawie ustawy (przesłanka formalna) i tylko ze względu na ważny interes publiczny. Ograniczenia te mogą być wprowadzone, jeżeli spełnione zostaną określone przesłanki materialne, tzn. kiedy są konieczne z uwagi na bezpieczeństwo prawa, porządek publiczny bądź w celu ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej albo wolności i praw innych osób. Nie mogą one jednocześnie naruszać istoty wolności i praw. Podobną regulację zawiera przepis art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (DzU nr 101, poz. 1178). Zgodnie z nim podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami.    W świetle powyższych przepisów należy uznać, że nie ma prawnych ograniczeń prowadzenia przez pracowników Inspekcji Sanitarnej indywidualnie lub wspólnie z innymi osobami działalności gospodarczej.    Natomiast w przypadku, gdy zachodzą okoliczności wywołujące wątpliwości co do bezstronności pracownika kontroli sanitarnej, zastosowanie powinny znaleźć przepisy art. 24 i następne Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczące wyłączenia organu oraz pracownika z udziału w postępowaniu w sprawie.    Z wyrazami szacunku    Minister    Grzegorz Opala    Warszawa, dnia 10 stycznia 2001 r.