Debaty sejmoweXVIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie potrzeby ograniczenia kominów płacowych w przedsiębiorstwach prywatnych

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z przesłaną przy piśmie pana Jana Króla, wicemarszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, z dnia 21 czerwca 2001 r., znak: SPS-0202-6717/01, interpelacją pana Stanisława Steca z dnia 11 czerwca 2001 r. w sprawie ograniczenia poziomu wynagrodzeń w bankach oraz innych przedsiębiorstwach prywatnych poprzez stworzenie odpowiednich regulacji w stosunku do wynagrodzeń, których wysokość jest drastycznie wysoka, uprzejmie informuję, co następuje.    Aktualnie zgodnie z przepisami ustaw podatkowych wysokość wynagrodzenia przysługująca pracownikowi za pracę na podstawie prawnie skutecznej umowy zawartej w oparciu o przepisy prawa pracy stanowi u pracodawcy koszt uzyskania przychodu, a u pracownika jest przychodem. Zatem wysokie wynagrodzenia pobierane przez pracowników przedsiębiorstw prywatnych, a także przez pracowników kierownictw w bankach komercyjnych nie mają negatywnego wpływu na budżet państwa.    Możliwości wpływu ministra do spraw finansów publicznych na kształtowanie wynagrodzeń w bankach oraz przedsiębiorstwach prywatnych, w świetle obowiązujących przepisów prawa, są ograniczone. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w art. 20 statuuje bowiem zasadę oparcia społecznej gospodarki rynkowej na wolności działalności gospodarczej, zaś art. 64 zasadę poszanowania prawa własności oraz innych praw majątkowych. Zatem ingerencja w sferę prywatnych interesów gospodarczych i majątkowych obywateli oraz ich przedsiębiorstw zmierzałaby do sprzeczności z przepisami ustawy zasadniczej Rzeczypospolitej Polskiej.    Również ustawa z dnia 17 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej w art. 5 stwierdza, że ˝podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach˝. Konsekwencją normy tego przepisu jest niedopuszczalność dyskryminowania danej grupy przedsiębiorców poprzez ograniczenie uprawnień do określania odpowiadających ich potrzebom systemów wynagradzania.    W odniesieniu zaś do członków ciał decyzyjnych banków działających na terenie Rzeczypospolitej Polskiej ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe nie przewiduje ograniczeń w zakresie wysokości ich wynagrodzeń. W przedmiotowej materii Prawo bankowe w art. 31 ust. 1 pkt 3 lit a oraz art. 33 ust. 1 pkt 1 ogranicza się jedynie do zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego kadr bankowych. Należy przy tym mieć na uwadze, że dyrektywy bankowe Wspólnoty Europejskiej (dyrektywa 2000/12/EC), z którymi harmonizowane jest polskie Prawo bankowe, nie przewidują jakichkolwiek ograniczeń wysokości wynagrodzeń pracowników bankowych.    Niezależnie od powyższego uprzejmie informuję, że problem wysokich wynagrodzeń wypłacanych w bankach i przedsiębiorstwach prywatnych był wielokrotnie przedmiotem dyskusji w czasie prac komisji sejmowych nad ustawą o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi. Problem, jakkolwiek bulwersujący opinię społeczną, a dotyczący wysokich wynagrodzeń w bankach i przedsiębiorstwach prywatnych, nie pozostawił żadnych wątpliwości co do braku możliwości jego ustawowego uregulowania. Tym bardziej nie znajduję prawnego uzasadnienia do ograniczenia wysokości wynagrodzeń uznawanych u pracodawców za koszty uzyskania przychodów. Wprowadzenie proponowanych przez pana posła ograniczeń adresowanych tylko do niektórych podmiotów oznaczałoby ich nierówność wobec prawa.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Jan Rudowski    Warszawa, dnia 10 lipca 2001 r.