Debaty sejmoweXVIII Kadencja

Interpelacja w sprawie nowelizacji rozporządzenia Rady Ministrów dotyczącego wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze

   Dla wielu ludzi tracących pracę, szczególnie w rejonach o dużej stopie bezrobocia, istotną przeszkodą w otrzymaniu zasiłku przedemerytalnego staje się nieuwzględnienie wykonywanej pracy w zakładach prywatnych w kryteriach ustalonych na podstawie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 2000 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (DzU nr 8, poz. 43 z późn. zm.).    W wyniku tego urzędy pracy nie uznają okresu pracy wykonywanej w warunkach szkodliwych, a potwierdzanych przez prywatne zakłady pracy. Problem dotyczy osób w średnim wieku, które okazują się za stare, aby móc znaleźć nowe miejsca pracy, a za młode, aby otrzymać emeryturę. Przypomnę, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 lipca 1999 r. (III RN 25/99) orzekł, że niedopuszczalne jest różnicowanie uprawnień obywateli ze względu na to, w jakim zakładzie pracy (w prywatnym czy państwowym) jest wykonywana praca w warunkach szkodliwych.    Ze względu na to, że wyroki Sądu Najwyższego nie stanowią konstytucyjnego źródła prawa powszechnie działającego, to nie ma to swojego odzwierciedlenia we wspomnianych wcześniej decyzjach urzędów pracy. Obecnie ponad połowa zatrudnionych pracuje już w sektorze prywatnym, a nie państwowym.    W związku z tym zapytuję pana ministra:    - Kiedy zostanie znowelizowane stosowne rozporządzenie, co pozwoli na zaliczenie pracy w szczególnych warunkach i szczególnym charakterze wykonywanej w zakładach prywatnych do wymaganego okresu zatrudnienia?    - Czy podziela pan opinię o dyskryminowaniu w ww. rozporządzeniu pracowników zatrudnionych w zakładach prywatnych?    Poseł Ryszard Brejza    Inowrocław, dnia 10 listopada 2000 r.