Debaty sejmoweXVIII Kadencja

Interpelacja w sprawie podziału środków przez Zarząd PFRON w ramach Programu wyrównywania różnic między regionami - obszar B oraz zmiany zasad tego podziału

   Szanowny Panie Ministrze! Z uwagi na fakt, iż w dniu 29 lipca 2004 r. składałem interpelację do Pana Ministra w sprawie podziału środków przez Zarząd Państwowego Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w ramach ˝Programu wyrównywania różnic między regionami˝ - obszar B oraz zmiany zasad tego podziału, na którą otrzymałem, datowaną dnia 20 sierpnia 2004 r., niesatysfakcjonującą mnie odpowiedź Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Polityki Społecznej Pana Cezarego Miżejewskiego, składam ponowną interpelację w tej sprawie.    Na wstępie przypomnę genezę interpelacji z dnia 29 lipca.    W związku z uruchomieniem przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, zgodnie z załącznikiem do uchwały nr 29/2003 RN PFRON z dnia 30.07.2003 r., ˝Programu wyrównywania różnic między regionami˝ pozwalam sobie na wniesienie uwag co do zasad podziału środków w ramach obszaru B, to jest na likwidację barier w zakładach opieki zdrowotnej i placówkach edukacyjnych w zakresie umożliwienia osobom niepełnosprawnym poruszania się i komunikowania.    Zarząd PFRON uchwałą Nr 338/2004 z dnia 30 czerwca nie przyznał dofinansowania, rozpatrując negatywnie wniosek Szpitala Miejskiego w Zambrowie. W informacji Oddziału Podlaskiego PFRON o negatywnym rozpatrzeniu wniosku widnieje informacja, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w programie i procedurach realizacyjnych.    W tym miejscu nadmieniam, iż Szpital Miejski w Zambrowie jest spółką prawa handlowego, nie zaś szpitalem publicznym i to stanowi główną przyczynę negatywnego rozpatrzenia omawianego wniosku. Jednak warty podkreślenia jest fakt, iż jedynym właścicielem wszystkich udziałów tej spółki jest samorząd miasta Zambrowa, nie ma więc udziału osób prywatnych wśród jej właścicieli. Szpital Miejski w Zambrowie powstał po likwidacji zadłużonego publicznego szpitala, którego organem założycielskim był powiat zambrowski. Samorządy powiatu i miasta wzięły na siebie ogromny ciężar: w przypadku powiatu - spłaty ponad 11 mln zł długu zlikwidowanego szpitala, zaś miasta - prowadzenia szpitala funkcjonującego w formie spółki. Trzeba podkreślić, iż mimo stosunkowo niskiego poziomu finansowania służby zdrowia Szpital Miejski ma dodatni wynik finansowy swej działalności.    Podobny problem dotyczy organizacji pozarządowych. Przykładem takim jest Caritas Diecezji Łomżyńskiej, który prowadzi Centrum Rahabilitacji w Łomży świadczące usługi na rzecz około 400 pacjentów dziennie. Jak wiadomo Caritas jest organizacją działającą w myśl zasady non profit. Jednak zasady obowiązujące w ˝Programie wyrównywania różnic między regionami˝ w obszarze B uniemożliwiają Caritas ubieganie się o dofinansowanie likwidacji barier.    W obu omówionych przypadkach są to instytucje świadczące usługi zdrowotne analogiczne do szpitali publicznych, z tą różnicą, że poziom oferowanych przez nie usług jest niejednokrotnie wyższy niż oferowany przez publiczne zakłady opieki zdrowotnej. Zasady podziału środków w obszarze B niesłusznie dyskryminują i krzywdzą niepubliczne szpitale samorządowe i organizacje pozarządowe, jak Caritas.    Z odpowiedzi uzyskanej od Pana Ministra wynika, że ostatecznymi beneficjentami programu mogą być między innymi zakłady opieki zdrowotnej utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego, prowadzone w formie samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Zasady obowiązujące w ramach przedmiotowego programu zostały ustalone przez Radę PFRON, a realizatorzy są zobowiązani do ich ścisłego przestrzegania. Nie mogą, zdaniem Pana Ministra, być beneficjentami podmioty prawa handlowego, jak Szpital Miejski w Zambrowie, jak również organizacje pozarządowe, do których zalicza się CARITAS Polska, mimo iż w obu omawianych przypadkach prowadzą one działalność medyczną o charakterze publicznym, zaś ich organami właścicielskimi nie są osoby fizyczne, lecz w przypadku Szpitala Miejskiego w Zambrowie w 100% Miasto Zambrów. W międzyczasie ˝Rzeczpospolita˝ z dnia 24 września 2004 r. w artykule ˝Nieudana ucieczka w spółkę˝ przytoczyła uchwałę Sądu Najwyższego, która w sposób jednoznaczny powinna mieć kluczowe znaczenie dla uznania zasadności uprzednio złożonej przeze mnie interpelacji. Cytat ze wspomnianego artykułu: ˝Spółka z o.o. utworzona przez jednostkę samorządu terytorialnego ma - w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia - status samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Jest tak nawet wtedy, gdy działalność prowadzi przez wewnętrzną jednostkę nazwaną niepublicznym ZOZ - uchwalił Sąd Najwyższy, odpowiadając na pytanie olsztyńskiego Sądu Okręgowego. (...) Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy Niepublicznego Szpitala Pro-Medica sp. z o.o. w Ełku, którego prawne podstawy funkcjonowania są identyczne jak Szpitala Miejskiego w Zambrowie. Sąd Okręgowy w Olsztynie miał poważne wątpliwości, czy dokonane w Ełku przez samorząd przekształcenia miejscowego ZOZ zmieniły jego status z publicznego na niepubliczny. (...) Zgodnie z ustawą o zakładach opieki zdrowotnej (art. 8 ust. 2) ZOZ jest publiczny, jeśli utworzył go: minister lub centralny organ administracji rządowej, wojewoda, jednostka samorządu, państwowa uczelnia medyczna. Niepubliczny ZOZ to ten utworzony przez Kościół bądź związek wyznaniowy, pracodawcę, fundację, związek bądź samorząd zawodowy, stowarzyszenie, wreszcie inną osobę prawną. Ełcki ZOZ miał być niepubliczny, gdyż utworzyła go owa - spółka Pro-Medica. Rzecz w tym, że spółkę tę powołał powiat, a 100% udziałów ma samorząd. Na dodatek świadczenia zdrowotne świadczy utworzone przez tę spółkę Mazurskie Centrum Zdrowia ZOZ w Ełku. Zarówno Pro-Medica, jak i centrum przedstawiają się, także w stosunkach z Ministerstwem Zdrowia, jako niepubliczny ZOZ.˝ Z treści przytoczonej publikacji wynika, iż dla występującej przed SN prokurator Iwony Kaszczyszyn decydujące znaczenie ma, kto ZOZ utworzył. Tu nie ma zaś wątpliwości, że utworzył go samorząd - ZOZ ma więc charakter publiczny. Sąd Najwyższy (Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych) miał takie samo zdanie.    Analogiczne rozwiązania do Szpitala w Ełku dotyczą Szpitala Miejskiego w Zambrowie sp. z o.o.    Wobec powyższego stawiam ponownie Panu Ministrowi pytania:    1. Czy nie ma możliwości zmiany zasad podziału środków w ramach ˝Programu wyrównywania różnic między regionami˝ w obszarze B w taki sposób, by środki mogły być przydzielane również niepublicznym zakładom opieki zdrowotnej pod warunkiem, że ich jedynym właścicielem jest jednostka samorządowa, tym samym wśród właścicieli nie ma osób fizycznych, tak jak w przypadku Szpitala Miejskiego w Zambrowie, tym bardziej iż uchwała Sądu Najwyższego jednoznacznie stanowi, iż szpital ten ma charakter publiczny?    2. Czy nie ma możliwości zmiany zasad podziału środków w obszarze B programu w sposób umożliwiający ubieganie się o nie organizacji pozarządowych takich jak Caritas Diecezji Łomżyńskiej, prowadzących działalność medyczną o charakterze publicznym?    3. Czy w sytuacji przychylenia się do proponowanej zmiany umożliwiającej niepublicznym szpitalom samorządowym ubieganie się o środki w ramach obszaru B może dojść do ponownego rozpatrzenia wniosku Szpitala Miejskiego w Zambrowie?    Panie Ministrze, licząc na zrozumienie i Pańską przychylność problemom społecznym, oczekuję pozytywnego rozstrzygnięcia poruszanych przeze mnie spraw.    Z poważaniem    Poseł Wojciech Borzuchowski    Warszawa, dnia 2 listopada 2004 r.