Szanowny Panie Ministrze! Chciałbym zwrócić uwagę na problem, jaki powstał w związku z nowelizacją ustawy z 1994 r. o zakładowym funduszu socjalnym. Otóż art. 8 ust. 2a, dodany po nowelizacji w 2002 r., ograniczył finansowanie z ZFS

Interpelacja w sprawie niekorzystnych przepisów o funduszu socjalnym ograniczających możliwości wyboru przez pracowników miejsca wypoczynku

   Szanowny Panie Ministrze! Chciałbym zwrócić uwagę na problem, jaki powstał w związku z nowelizacją ustawy z 1994 r. o zakładowym funduszu socjalnym. Otóż art. 8 ust. 2a, dodany po nowelizacji w 2002 r., ograniczył finansowanie z ZFS usług i świadczeń oraz dopłat do różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej i sportowo-rekreacyjnej tylko do tych, które są świadczone na terenie kraju. Ustawodawcy chodziło o to, ażeby środki z ZFS ˝wpłynęły na ożywienie sektora krajowych usług turystycznych˝. Miało to też mieć znaczenie dla utrzymania i tworzenia nowych miejsc pracy.    Jednak zauważa się w tym przepisie ograniczenie swobód obywatelskich oraz dyskryminację w korzystaniu ze świadczeń funduszu. Osoby, które byłyby uprawnione do dopłat ze względu na swoją sytuację życiową, rodzinną i materialną, nie mogłyby z nich skorzystać tylko z tego powodu, że wypoczywają za granicą. Prowadzi to do znacznego ograniczenia wolnego wyboru miejsca wypoczynku i stawia krajowy rynek takich usług w pozycji swoistego monopolisty dyktującego ceny.    Tymczasem podróże zagraniczne mają charakter nie tylko turystyczny, ale są nieraz konieczne ze względów rodzinnych i gospodarczych, szczególnie istotnych po wstąpieniu przez Polskę do UE. Prawo pracy też nie zabrania pracy na terenie Polski osobom mieszkającym za granicą, także cudzoziemcom. W tym wypadku ograniczenia są szczególnie dotkliwe, gdyż uniemożliwiają im korzystanie z usług i świadczeń oraz dopłat z ZFS, jeżeli wypoczywają w swoim ojczystym kraju. Można to określić znamionami dyskryminacji ze względu na obywatelstwo. Chciałem równocześnie podkreślić, że przed 31 grudnia 2002 r., czyli przed nowelizacją ustawy, korzystający z funduszu (pracownicy i ich rodziny, emeryci i renciści - byli pracownicy, i ich rodziny) mieli w pełni zagwarantowany wolny wybór miejsca wypoczynku. Ustawodawca nie uzależniał bowiem prawa do dopłaty do urlopu od miejsca jego spędzania.    Tak więc wprowadzenie warunku uzależnienia dopłat z funduszu socjalnego do urlopu od spędzenia go w Polsce, a pozbawienie tych dopłat pracowników wyjeżdżających na wypoczynek za granicę ogranicza w znacznym stopniu wolność wyboru miejsca spędzania przez pracownika wypoczynku urlopowego.    Panie Ministrze! W związku z powyższym problemem chciałbym uzyskać informację na następujące pytania:    1. Czy Ministerstwo podziela pogląd, że uzależnienie dopłat z funduszu socjalnego do urlopu od spędzenia go w Polsce, a nie za granicą, jest ograniczeniem wolności wyboru miejsca spędzenia wypoczynku przez pracownika?    2. Czy Ministerstwo zamierza wprowadzić zmiany w zakresie wolnego wyboru miejsca wypoczynku?    3. Czy nadal będą tylko dopłaty z funduszu socjalnego za urlop spędzony w kraju?    4. Jakie jest stanowisko Ministerstwa w powyższej sprawie?    Z wyrazami szacunku    Poseł Józef Cepil    Kielce, dnia 4 listopada 2004 r.





lån, kredit, penge lån i bolig rodzina na swoim Profesjonalne pożyczki szczecin sprawdź to. ankiety wrocław taxi tanie wizytówki